اولین عکاس و کتاب عکاسی در ایران_تبریز

به گزارش آذرانجمن، ملک قاسم میرزا (زاده ۱۱۸۶ – درگذشته ۱۲۳۰) شاهزاده قاجار بود. او برادر تنی ملک منصور میرزا و بیست و چهارمین پسر فتحعلی شاه بود. او شخصیت جالبی داشت و پیوسته در صدد کسب معلومات تازه بود، به طوری که قصد استخراج قند از چغندر را کرد و در پزشکی هم دست داشته‌است. او با اروپاییان مراوده خوبی داشت و از آنها حمایت می‌کرد.

فن عکاسی و عکس‌برداری در ایران برای اولین بار در شهر تبریز و توسط ملک قاسم میرزا؛ فرزند فتحعلی شاه قاجار آغاز گردید. به علت سفر او به اروپا و تحصیل در فرانسه در روزگاری که اختراع دوربین عکاسی موضوع بحث روز بود و مراوده با اروپائیان در ایران و توجهی که به دانش‌ها و فرهنگ نوین داشت، می‌توان حتم و یقین کرد که شاهزاده ملک قاسم میرزا نخستین ایرانی، پس از ژول ریشار (به گفته‌ای اولین شخص خارجی که در ایران عکسبرداری کرده‌است) یا هم‌زمان با او (و شاید هم پیش از ریشارخان) است، که دوربین عکاسی در اختیار داشته و نخستین عکس‌برداری به شیوه داگرئوتیپ و سپس کلدیون را در ایران انجام داده‌است.

بیشتر بخوانید؛

اولین عکاس

پیدایش عکاسی و گسترش روش‌های گوناگون آن در ایران، با اختلاف حدود سه سال از اعلام موجودیت عکاسی در فرانسه روی داده است.

 فن عکاسی و عکس برداری و نقشه برداری برای اولین بار در شهر تبریز به ابتکار ملک قاسم میرزا فرزند فتحعلی شاه قاجار آغاز شد. وی اولین ایرانی بود که همزمان با ریشارخان دوربین عکاسی در دست گرفت و به شیوه داگرئوتیپ در تبریز عکاسی کرد.

در نتیجه اولین عکاس، ملک قاسم میرزا که در سال ۱۲۲۱ هجری شمسی در شهر تبریز_ایران ظهور کرد.

اولین کتاب عکاسی

همچنین اولین و کهن ترین نوشته ای که به بان فارسی و درباره عکس و عکس برداری تالیف شده است ، رساله ای کوچک در ۱۴ صفحه و در قطع ۶٫۲۵ سانتی متر بود. از سرفصل های کتاب می توان به تفصیل دواهای عکاسی، تعریف کاغذ و مایع ظهور، ساختن عکس اصلی و دواهای عکس اصلی اشاره کرد.

در نتیجه اولین کتاب عکاسی در سال ۱۲۳۶ هجری شمسی توسط ملک قاسم میرزا در شهر تبریز تالیف شد.

انتهای پیام/