کتیبه ی دوم اورارتویی اهر و لزوم وجود موزه ی باستان شناسی

به گزارش آذرانجمن/امیریوسفیان اهری، در این میان یک رابطی نیاز است تا ما را به گذشته ی خویش وصل کند، البته نه چون روح هگلی فقط در گذشته زیست کند، بلکه گذشته چون چراغی است که راه آینده را برایمان روشن می کند تا بتوانیم فلک را سقف و بشکافیم و معنایی نو برای هر روز و هر ماه و هر سال دراندازیم.

میراث هر ملتی آدمی را به گذشته وصل می کند و این تاریخ ماضی ما را می تواند برای نیل به آینده ای توسعه محور مصمم تر نماید.

وضعیت فعلی کشور و عدم اهمیت جدی و کافی به میراث موجب شده تا بسیاری از آثار تاریخی مان نابود و یا در خطر نابودی قرار گیرد. در این میان شهرستان  تاریخی-سیاسی اهر به عنوان مرکز منطقه ی افسانه ای قره داغ نیز از این خطرات مصون نمانده و فرصت هایی را که می توانست برای توسعه بر پایه ی این میراث ارزشمند تاریخی و فرهنگی به کار برد نیز متاسفانه از دست داده است.

جغرافیای این شهرستان و وجود کوه ها و رودهای متفاوت و زمین های بایر حاصلخیز، موجب تشکیل سکونتگاه های بسیاری در طول سالیان گذشته برای بشر در این منطقه شده که اکنون تبدیل به محوطه های تاریخی و باستانی فراوانی شده است.

در میان این جغرافیا وجود کتیبه ی شیشه و خبر فتح قلعه و شهر ها توسط اورارتوها در هزاره ی اول قبل از میلاد نشانی از وجود دوره های تمدنی در این منطقه بوده است.

پس از کتیبه ی شیشه با انتشار تصویری از یک کتیبه دیگر توسط یکی از کوهنوردان(بهروز یوسفی)، جهت بررسی بیشتر به همراه آقایان توکل پورشیخ(کوهنورد و کاشف اصلی کتیبه)، جعفر خضوعی( ژورنالیست)، قادر ابراهیمی(باستان شناس) پاییز ۱۴۰۳ عازم بیست کیلومتری شرق اهر شدیم.
پس از حضور در منطقه ی باستانی-تاریخی قراجه لو، کتیبه را در سینه ی صخره ای رو به خورشید یافتیم که متاسفانه محوطه ی کتیبه به شدت تخریب شده است.
کتیبه ای تصویری نیز که توسط اینجانب در نقطه ای دیگر کشف شده به دلایلی آسیب دیده که تصاویرش به زودی منتشر خواهد شد.

وجود آثار بسیار و محوطه های باستانی و تاریخی بسیار در منطقه، لزوم راه اندازی موزه ای درخور برای باستان شناسی قره داغ و به خصوص اهر بیش از پیش احساس می شود.

انتهای پیام/