چرا این تیم را نباید مدعی قهرمانی دانست
تراکتور و شروعی که نقطه پایان ماجرا بود

یک شروع بسیار بد و ناامید کننده از سوی شاگردان خمز کافی بود تا جای پرسپولیسِ در حاشیه و تراکتورِ در آرامش با یک چشم بهم زدن عوض شود، شروعی که البته با توجه به آنچه تراکتوری ها از خود به نمایش گذاشتند چیزی جز نقطه پایانی بر آرزوها و امید های میلیون ها هوادار این تیم نبود
به گزارش آذرانجمن، باخت دو بر صفر مقابل پرسپولیس اولین شکست تراکتور در نیم فصل دوم بود که احتمالا این را نیز باید مدیون لیگ قهرمانان آسیایی باشد که بازی اول این تیم در هفته شانزدهم مقابل سپاهان را لغو کرد تا خمز و شاگردانش دو هفته پیاپی خود را بازنده زمین نبینند
بعد از اردوی ۱۷ روزه در ترکیه و نقل و انتقالات نصف و نیمه در خلال تعطیلات ۵۳ روزه برخلاف ادعای خمز و مدیران تراکتور آنچه از شاگردان خمز شاهد بودیم نه تنها تفاوت مثبتی با نیم فصل اول نداشت بلکه از کیفیت فنی پایین تری نیز برخوردار بود که به جرات میتوان گفت تنها تفاوتی که تراکتور با نیم فصل اول داشت سرتوپ های پر ریسک پورحمیدی بود که گویا به تازگی یاد گرفته است
این تیم همچنان با خروج های پر اشتباه پورحمیدی متحمل استرس زیادی میشود، خط دفاعی آن از استحام کافی برخوردار نیست و صفا هادی در خط هافبکی که تقریبا حرفی برای گفتن ندارد همچنان به عنوان پاشنه آشیل یا به عبارتی ستون پنجم عمل میکند
شرایط فعلی تراکتور بیشک حاصل اشتباهات بزرگی است که چه در بعد مدیریتی و ساختاری و چه در بعد فنی این باشگاه رخ داده است باید مفصلا به آنها پرداخت اما به هرحال نمایش تراکتور مقابل پرسپولیس که با چهارمین باخت فصل برابر مدعیان قهرمانی همراه شد به وضوح نشان داد تراکتور با نقل و انتقالات عجیبی که پشت سر گذاشته است همچنان ضعف های بسیار جدی به خود میبیند که بعید است با اسکواد فعلی حتی با گذشت زمان نیز بهبود یابد از این رو چنین به نظر می آید که از همین ابتدا باید نام تراکتور را از جمع مدعیان قهرمانی خط زد.


رضا قلی زاده
نظرات