چرا خودکشی در جامعه افزایش یافته است؟

گروه اجتماعی آذرانجمن: پدیده خودکشی صورت‌های مختلفی دارد و شبیه نوک کوه یخ است، زیرا ما مقدار بسیار کمی از آنچه که را رخ داده است مشاهده می‌کنیم.

اکثر موارد اقدام به خودکشی و خودکشی منجر به مرگ به دلایل مختلف از نظر‌ها پنهان می‌ماند از جمله آنکه ممکن است تشخیص داده نشود که این مرگ ناشی از خودکشی بوده است یا اینکه خانواده‌ها تمایلی ندارند که مشخص شود بستگانشان اقدام به خودشکی کرده‌اند، گاهی آمار دقیق نیست. همه این مسائل باعث می‌شود که بدانیم احتمالا پدیده خودکشی بسیار گسترده‌تر از آن چیزی است که در رسانه‌ها مشاهده می‌کنیم.

طبق آمار سازمان بهداشت جهانی سالانه یک میلیون نفر بر اثر خودکشی فوت می‌کنند و این یعنی در هر ۶۰ ثانیه یک نفر در دنیابر اثر خودکشی جان خود را از دست می‌دهد.

روزی نیست که خبری از سکانس وحشت و دلهره در دل تبریز و دیگر شهرهای استان منتشر نشود و خانواده ای را داغدار نکند. طبق گفته دکتر علی صفائی فرد، رییس پزشکی قانونی آذربایجان شرقی میزان خودکشی در استان افزایش یافته است. همچنین تصاویر منتشر شده از خودکشی در فضای مجازی در شهرستان تبریز و نقاط دیگر کشور این نگرانی را در جامعه و خانواده ها بیشتر کرده است.

نفیسه اقبال، کارشناس ارشد روانشناسی در گفتگو با آذرانجمن پدیده خود کشی را بررسی کرد: خودکشی و اقدام به خودکشی یکی از رفتارهای ضد اجتماعی و یک آسیب اجتماعی به شمار می آید. خودکشی تلاشی آگاهانه به منظور خاتمه دادن به زندگی شخص توسط خودش می باشد که ممکن است این تلاش به اقدام تبدیل گردد یا فقط به شکل احساسی در فرد بماند. پدیده افکار خودکشی در بسیاری از اقشار مردم از جمله (جوانان، مردان، زنان و افراد مسن) دیده می شود که عدم پیشگیری از آن می تواند اقدام به خودکشی را به همراه داشته باشد.

وی افزود: خودکشی در ردیف دهمین علت مرگ ومیر برای تمام سنین در بیشتر کشورهای جهان است. در حالیکه آمار مرگ و میر بیماران خودکشی کرده در بین مردان سه برابر بیشتر از زنان است، ولی زن ها چهار برابر بیشتر از مردها اقدام به خودکشی می کنند.‌

وی اضافه کرد: خودکشی یک مشکل پیچیده است که علل یا دلایل متعددی دارد خودکشی در نتیجه تعامل عوامل متعدد زیست شناختی، ژنتیک، روانشناختی، اجتماعی، فرهنگی، و محیطی بوجود می آید.

نفیسه اقبال درمورد عوامل موثر در خودکشی افراد عنوان کرد: از جمله عوامل خطرساز زیستی روانی می توان به اختلالات روانی به ویژه اختلالات خلقی، اختلالات اضطرابی، اسکیزوفرنی و اختلالات شخصیتی خاص، اختلال سوء مصرف الکل یا مواد، مشکل در سازگاری با تغییرات و رویدادها، ناامیدی، تکانشی بودن یا تمایلات پرخاشگرانه، سابقه رویدادهای آسیب زا، بیماریهای جسمانی شدید، سابقه اقدام به خودکشی، سابقه خودکشی در خانواده اشاره کرد.

همچنین، عوامل خطرساز محیطی شامل مشکلات و شکست های تحصیلی، بیکاری و مشکلات مالی، مشکل در روابط اجتماعی یا از دست دادن جایگاه اجتماعی، شکست در روابط عاطفی، دسترسی آسان به وسایل مرگ بار می باشد.

عوامل خطرساز فرهنگی اجتماعی نیز از کمبود حمایت اجتماعی و احساس انزوا، باورهای نادرست درباره رفتار کمک خواهی، موانع دسترسی به مراکز خدمات بهداشت روانی، باورهای نادرست درباره خودکشی و قرارگرفتن در معرض اخبار خودکشی ناشی می شود.

کارشناس ارشد روانشناسی، در رابطه با عواملی که میتوانند منجر به خودکشی شوند، گفت: طبق تحقیقات افکار خودکشی، احساس درماندگی، ناتوانی در کنترل خشم و تکانه ها، سابقه آسیب رساندن به خود، ابتلا به یک بیماری جدی، سابقه مشکلات روانی، فقدان و از دست دادن یکی از عزیزان، شکست عاطفی، سابقه اقدام به خودکشی در نزدیکان، ناتوانی در سازگاری با محیط های جدید، احساس ناامیدی، عصبانیت شدید، سستی اعتقادات مذهبی و مشکلات مالی از جمله عواملی هستند که می تواند منجر به خودکشی شود.

اقبال، نقش جامعه و خانواده در خودکشی افراد را کلیدی دانست و گفت: خانواده اولین نهاد رشد جسمی، روانی و اجتماعی فرد است و مناسبترین جایگاه برای تأمین نیازهای انسان و بهترین بستر برای تأمین امنیت و آرامش روانی است. درعصر کنونی و در روند صنعتی شدن، نظام خانواده، مهمترین نهادی است که تحت تاثیر قرار گرفته و دچار تحولاتی شده است. ارتباطات خانوادگی ضعیف، اختلاف با همسر و والدین و ارتباط ضعیف نوجوانان با والدین، سبک فرزندپروری طردکننده و مستبدانه، فقدان تقویت و تشویق از سوی والدین از جمله عوامل خطر افکار و اقدام به خودکشی هستند.

وی تاکید کرد: در واقع افراد زمانی به خودکشی فکر می کنند که هیچگونه احساس تعلق و معنا در زندگی نداشته باشند که این احساس درخانواده های متزلزل، بیشتر به افراد منتقل میشود و منجر به اقدام به خودکشی می شود.

نفیسه اقبال در پایان خاطر نشان کرد: استفاده افراطی از رسانه ها، اینترنت و شبکه های اجتماعی مجازی از جمله مهم ترین آسیب هایی است که تحکیم خانواده را به خطر می اندازد.

انتهای پیام/