مدرسه گریزی پیامد تعطیلی ۲ ساله مدارس

گروه اجتماعی آذرانجمن؛ نفیسه اقبال، کارشناس ارشد روانشناسی در گفتگو با آذرانجمن به بررسی تعطیلی ۲ ساله مدارس و تاثیرات مثبت آن بر نوجوانان و دانش‌آموزان پرداخت و گفت: با توجه به بازگشایی مدارس بعد ۲ سال، کودکان و نوجوان می‌تواند در مدرسه‌ها با همدیگر در تعامل باشند، که این امر باعث افزایش مهارت های ارتباط بین فردی و ایجاد حس غرور و شایستگی در جهت دستاوردها و توانایی‌ها شود.

وی افزود: کودکانی که به دست خانواده یا آموزگار تشویق و راهنمایی می‌شوند، حس شایستگی در آنها ایجاد می‌شود و به توانایی های خودشان که در این رابطه دوطرفه پدید می‌آید باور پیدا میکنند.

نفیسه اقبال با اشاره به این که شکل گیری هویت نوجوانان در گرو ارتباط با دیگران صورت می‌گیرد، افزود: خانواده و مدرسه نقش تعیین کننده‌ای در شکل‌گیری شخصیت کودکان دارند.

وی‌افزود: نوجوانان نسل کنونی نسبت به نسل گذشته از لحاظ روانی، هیجانی تر هستند و با مشکلات زیادتری نسبت به نسل قبل مواجه هستند، آن ها تنها ترند، افسرده ترند، سرکش تراند، پرخاشگری زیادی دارند و تکانشی گر رفتار می‌کنند.

وی ادامه داد: طی سال‌های اخیر کودکانی که به مدرسه نرفتند، همه این عوامل را شدیدتر تجربه کردند و قطعا اگر به مدرسه می رفتند از طریق آموزش خویشتنداری و همدلی و همچنین انضباط در پرورش از طریق قوانین مدرسه، منش مطلوب تری پیدا می‌کردند، که این امر نیز باعث ایجاد ارزش‌های اخلاقی و مدنی در کودکان می‌شد. درواقع مدرسه نرفتن کودکان باعث شد که برخی از رشد اخلاقی آنها به تعویق بیفتد.

کارشناس روانشناسی بیان کرد: نظام آموزش و پرورش در جامعه سعی می‌کند تا از طریق آموزش اصلی ترین مسائل در حوزه‌های علمی، فرهنگی، اخلاقی، انسانی، تاریخی، دینی و اجتماعی کودکان و نوجوانان را برای حضور در اجتماع و بروز استعداد و مهارت آن ها آماده کند، مدرسه اولین فرصتی است که کودک یا نوجوان می‌تواند در این دوره ؛ اجتماعی شود و مدرسه به آنان می‌فهماند که جهان گسترده تر از یک خانواده ۴ نفره است.

وی ادامه داد: اولین جامعه ای که کودک با آن مواجه می‌شود خانه و خانواده است و وقتی از این محدوده و فراتر از خانه پا می گذارد، یاد میگیرد که در مواجهه با افراد دیگری که ممکن است عقایدشان، نژادشان، رنگ شان و یا طبقه اجتماعی نسبت به آن ها متفاوت است، چگونه رفتار کند، کودکان وقتی در مدرسه حضور دارد، اعتماد به نفس شان‌ تقویت می‌شود و با انتخاب دوستانی که با یکدیگر صمیمی هستند می‌توانند در حل مشکلات آینده هم افزایی فکری و اجتماعی داشته باشد.

نفیسه اقبال در پایان بیان کرد: کودکان در تعامل با دوستان، معلمان و مربیان می‌توانند با معنای زندگی اجتماعی آشنا می‌شود و به درک درستی از تفاوت‌ها و شباهت‌ها جامعه برسند و همچنین یاد بگیرند که در میان تمامی تمایز ها چگونه صحبت کنند، نظر خودشان با دیگر در میان بگذارند، به شکل صحیح تر نقد کنند و در جامعه به شکل موثرتری نقش داشته باشند.

گفتگو: عاطف احدپور

انتهای پیام/