مدیریت در مسیر فاصله از هویت بومی؟
مس سونگون، از افتخار تا ابهام؛ چرا مجموعهای با پشتوانه عظیم صنعتی، سهمی از موفقیتهای گذشته ندارد؟ در حالی که جای خالی مدیریت توانمند و نیروهای بومی در بدنه این باشگاه بیش از هر زمان دیگری احساس میشود، چشمهای منتظر هواداران آذربایجان به تصمیمات کلان شرکت ملی مس دوخته شده تا شاید مسیر توسعه دوباره به این باشگاه بازگردد.
به گزارش آذرانجمن، باشگاه مس سونگون روزگاری یکی از موفقترین مجموعههای ورزشی کشور بود، اما امروز بسیاری از رشتههای این باشگاه با افت عملکرد، بلاتکلیفی و نبود چشمانداز روشن روبهرو هستند.
در دوره مدیریت محمدرضا کافی، نهتنها تیم فوتبال از چرخه رقابت حذف شد، بلکه در سایر بخشها نیز باشگاه نتوانسته انتظارات هواداران و جامعه ورزش آذربایجان را برآورده کند. این در حالی است که مس سونگون با پشتوانه شرکت ملی مس، ظرفیت تبدیل شدن به یکی از باشگاههای شاخص ایران را دارد.
پرسش اینجاست؛ چرا باشگاهی با چنین امکانات و منابعی، از جایگاه واقعی خود فاصله گرفته است؟ آیا زمان آن نرسیده که با تغییر رویکرد مدیریتی، مس سونگون دوباره به مسیر قهرمانی و توسعه بازگردد؟
هواداران آذربایجان انتظار دارند باشگاه مس سونگون، در همه رشتهها مدعی باشد؛ نه اینکه هر سال بخشی از ظرفیتهای ورزشی آن از دست برود.
در کنار مسائل فنی و مدیریتی، یکی دیگر از دغدغههای مطرحشده از سوی فعالان ورزشی، کاهش حضور مدیران بومی در بدنه باشگاه و مجموعه مس سونگون است.
بسیاری معتقدند سهم نیروهای آذربایجانی در ساختار مدیریتی باشگاه و حتی مجموعه صنعتی مس سونگون نسبت به گذشته کمرنگتر شده و این روند، فاصله میان باشگاه و مطالبات جامعه ورزش استان را افزایش داده است.
انتظار میرود مدیران شرکت ملی مس با شفافسازی در این زمینه، به نگرانیها درباره حفظ نقش و جایگاه نیروهای بومی پاسخ دهند.
انتهای پیام/


نظرات