اینترنت حق ماست، نه امتیاز؛
اینترنت بازگشت، اما خسارتهایش هنوز التیام نیافته!

پس از ماهها قطعی اینترنت بینالملل، سرانجام با مذاکرات طولانی و حواشی فراوان، ارتباطات بینالمللی دوباره برقرار شد.
به گزارش گروه اجتماعی آذرانجمن، رعنا شکری/ در این مدت، مردم ناچار به استفاده از پلتفرمهای داخلی بودند؛ پلتفرمهایی که خود با محدودیتهایی چون سقف سه مگابایتی برای ارسال ویدیو و اختلالات مکرر دستوپنجه نرم میکردند.
این قطعی اگرچه به برخی کاربران پرمصرف فرصت فاصله گرفتن از فضای مجازی داد، اما کسبوکارهای اینترنتی بهای سنگینی پرداختند؛ بویژه فروشگاههایی که چشم به فروش نوروزی دوخته بودند و با حملات نظامی این فرصت را نیز از دست دادند.
پژوهشگران هم از این آسیب بینصیب نماندند، چرا که دسترسی به منابع علمی بینالمللی قطع شده بود. در کنار همه اینها، خانوادههایی که عضوی در خارج از کشور داشتند، روزهای پراضطرابی را سپری کردند.
در میان این بحران، طرح «اینترنت پرو» مطرح شد تا از طریق دسترسی ویژه، پایداری ارتباطات مشاغل دارای مجوز را تأمین کند. اما این طرح نیز چارهای برای کسبوکارهای ثبتنشده و شهروندان عادی نیاندیشیده بود.
فارغ از این طرح، پرسشی اساسیتر مطرح است: اگر قطع اینترنت در زمان جنگ ضرورت امنیتی داشت، دسترسی برخی افراد بدون ضابطهای روشن چگونه توجیه میشود؟
امیدواریم این تجربه تکرار نشود، اما اگر شد باید آمادگی لازم وجود داشته باشد. تقویت زیرساختهای داخلی، توسعه موازی کسبوکارها در پلتفرمهای داخلی و بینالمللی، و نظارت جدی بر تعرفههای اینترنت، از جمله اقداماتی هستند که تأخیر در آنها دیگر توجیهی ندارد.
انتهای پیام/


رعنا شکری
نظرات