غیبت نهادهای دیپلماتیک ایران در معادلات جهانی

به گزارش آذرانجمن، سیدجواد میری/ درک می‌کنم که وضعیت ایران در حال حاضر خاص است و این موقعیت ویژه حساسیت‌های استثنائی هم می‌طلبد ولی نتیجه این وضعیت خاصی که در آن به سر می‌بریم نباید “رخوت” و “انفعال” و “سکون” باشد.

در هفته‌ای که گذشت من در “مجمع جهانی استعمارزدایی” در استانبول حضور داشتم ولی موضوعی که ذهن مرا درگیر خود کرده بود عدم حضور نمایندگان سازمان‌های ایرانی فعال در ترکیه مانند “وزارت امور خارجه”، “سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی”، … بود.

ما می‌دانیم که اکنون ایران تحت شدیدترین و ظالمانه‌ترین هجمه‌های “دیکتاتوری سیاره‌ای” به نمایندگی آمریکا قرار گرفته است و در این موقعیت سازمان‌ها و نهادهای مهمی همچون وزارت امور خارجه و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و مجمع جهانی اهل‌البیت و دارالتقریب … باید فعالانه در سطوح مختلف جهانی حضور بهم رسانند و ندای مظلومیت مردم ایران را به گوش متفکران و فعالان سیاسی و اجتماعی جهان برسانند.

مجمع جهانی استعمارزدایی در استانبول فرصت خوبی برای ما بود ولی متاسفانه من کسی را در آنجا ندیدم.

البته به نظرم در بین برخی نخبگان ایرانی یک حس تردید و حس عدم اطمینان به “دیگری” وجود دارد و چنین می‌پندارند که اگر “دیگری” با “من” صد در صد موافق نیست و با دیگران هم بده و بستان دارد پس باید “فاصله” گرفت اما پیچیدگی‌های جهان ما را باید از نگاه‌های صفر و صدی برحذر دارد و ما باید به سمت “استراتژی روزنه‌ها” در هر موقعیتی حرکت کنیم.

در استراتژی روزنه‌ها مانند یک کشتی‌گیر که در هنگام مبارزه با حریفان همواره به دنبال “روزنه‌های حداقلی” هست تا بتواند فنون خود را اجراء کند ما هم باید در عالم سیاست و دیپلماسی و تعاملات فرهنگی و مبادلات اقتصادی از استراتژی روزنه‌ها بهره ببریم.

اکنون زمان استراحت نیست بل وقت حرکت و تلاطم است و باید جوشید و خروشید و افعال حرکتی را با قدرت صرف کرد و به گودال‌های انفعال نیفتاد.

انتهای پیام/