«عاشیق» موسیقی ملی و بین‌المللی/برخورد سلیقه‌ای صدا‌وسیمای استان با تصویر ساز قوپوز!

گروه فرهنگ و هنر آذرانجمن/ عاطف احدپور: محمد عبادی آلیشیق، رئیس انجمن فرهنگی و هنری عاشیقلار، بمناسبت چاپ «دانشنامه هنر عاشیق‌لار» در گفتگو با آذرانجمن درباره وضعیت فعلی موسیقی عاشیقی گفت: موسیقی عاشیقی در سال‌های اخیر پیشرفت های چشم‌گیری داشته و هنرمندان بزرگی پرورش داده است. اما در خصوص ادبیات آشیقی شاهد یک خلع عظیم هستیم. همان طور که مطلع هستید، موسیقی آشیقی صرفا عبارت از موسیقی نیست و دارای ادبیات محضر به فرد خود می‌باشد.

وی افزود: «عاشیق‌» وقتی در یک مراسم هنرنمایی می‌کند، به صورت ناخودآگاه، یازده هنر مختلف را اجرا می‌کند. عاشیق‌ها؛ شاعر، دادستان‌سرا، مجری، دکلماتور، نقال، سناریست، کارگردان، استندآپ کار، بازیگر، نوازنده و خوانندگانی هستند که همه این هنر ها را در یک مراسم ساده اجرا می‌کنند.

وی با بیان اینکه عاشیق، موسیقی ملی و بین‌المللی کشور می‌باشد، تاکید کرد: چطور می‌توانیم به موسیقی عاشیقی، موسیقی محلی بگویم، درحالی که از شمال غرب تا شمال شرق کشور و از شمال غرب تا جنوب غرب کشور و همچنین علاوه بر ایران در چندین کشور جهان از ترکیه تا کشورهای قفقاز و آسیای مرکزی این موسیقی نواخته می‌شود.

محمد عبادی «آلیشیق، در خصوص برخی نگاه‌‌های سطحی به موسیقی عاشیقی، بیان کرد: اگر درباره یک موضوع شناخت عمیقی نداشته باشیم، حب و بعض ما برای آن بی معنی خواهد بود. موسیقی عاشیقی طی صدها و بلکه هزاران سال تجربه بشری و از دل تاریخ به دست رسیده است و اندوخته و سرمایه بشری محسوب می‌شود، این موسیقی، فولکور و ادبیات زنده مردم آذربایجان است که به صورت یک موجود زنده تا کنون با دست ما رسیده و ما نیز در قبال حفظ و شناساندن این فرهنگ کم‌نظریز و منحصر به فرد مسئول هستیم.

وی اضافه کرد: موسیقی عاشیقی، دارای تاریخ و قنای بالایی می‌باشد و اگر فرصتی واقعی به آن داده شود، می‌تواند نظر مخاطبان جدید و نسل جوان را به خود جلب کند و آنها را با هویت و داشته فرهنگی خودشان بیشتر آشنا کند.

رئیس انجمن فرهنگی و هنری عاشیقلار استان آذربایجان شرقی، با بیان اینکه در طول تاریخ تبریز با عنوان «داستان‌لار شهری» معروفیت داشت، پیشنهاد داد: می‌توانیم؛ همان طوری که در خیابان ها و اماکن فرهنگی روم، اثرهای شکسپیر اجرا می شود. در خیابان‌ها و اماکن فرهنگی تبریز نیز داستان‌های زیبای عاشیقی را برگزار کنیم تا توریست ها و مردمی که در شهر قدم می زنند و از سالن های مختلف این شهر بازدید می‌کنند، بتواند این داستان های آشیقی را تماشا کنند و از زیبایی داستان‌های تاریخی آن لذت ببرند.

رئیس انجمن عاشیق‌لار، با برشمردن برخی از فعالیت های این انجمن از جمله تولید مجموعه های موسیقی عاشیقی، ساماندهی هنرمندان آشیق، پیگیری مشکلات معیشتی، بیمه و … آنها، اجرای هفتگی و ماهانه کنسرت ها و نشست های موسیقی آشیقی در حوزه هنری استان، بیان کرد: تدبیر و اجرای برنامه های هنری، کشف و پرورش استعدادها در این زمینه توسط دستگاه های فرهنگی کشور ، آگاهی و اهمیت دادن به موسیقی عاشیقی توسط توده مردم و از همه مهمتر خود هنرمندان آشیق نقش عمده ای را در روند توسعه این میراث تاریخی فرهنگی دارند که باید به آنها توجه شود.

وی با انتقاد از عملکرد صدا‌وسیمای استان در پوشش موسیقی عاشیقی، عنوان کرد: متاسفانه صدا و سیمای استان، زمان کمی برای موسیقی عاشیقی در نظر گرفته است و این موسیقی صرفا به مراسمات دهه فجر محدود شده است. اما الزامی است که به موسیقی عاشیقی فرصت داده شود تا با مردم ارتباط برقرار کرده و شنیده شود.

وی درباره علت نشان ندادن تصویر ساز عاشیقی در صدا و سیما استان بیان کرد: نشان ندادن ساز در صداوسیما یکی از موارد انتقاد هنرمندان بوده و سال‌ها است که نوازندگانی که پا به تلویزیون می‌گذارند از نمایش سازشان در قاب تلویزیون محروم هستند. با این حال چند وقتی است که تلویزیون گاهی از دور و گاهی به شکل رسمی و روی آنتن زنده اقدام به نمایش ساز می‌کند.

وی افزود: بعضاً ما می‌بینیم که در شبکه‌های استان‌های همجوار، تصویر ساز عاشیقی و آلات موسیقی دیگر نشان داده می شود، اما در صدا و سیما آذربایجان شرقی این امکان وجود ندارد و در واقع شاهد نگاه و برخورد سلیقه ای با این موضوع در صدا و سیمای استان هستیم.

وی ادامه داد: از نظر فقهی باید یک سوال مطرح کرد که آیا موسیقی صدا است یا تصویر؟! خب مشخص است که صدا است. پس چطور می شود که ما در رسانه ملی صدای این موسیقی را می توانیم پخش کنیم. اما تصویر آن را نشان نمی دهید و اگر این موسیقی مشکل دار است، پس باید صدایش هم پخش نشود و یا اگر صدای آن مشکلی ندارد، بنابراین تصویر آن هم نباید مشکلی داشته باشد.

وی در پایان خاطرنشان کرد: نشان ندادن تصویر ساز عاشیقی از رسانه ملی، بیشتر یک مسئله سیاسی است. اما باید توجه کنیم که با توجه به تهاجم فرهنگی و رشد شبکه‌های مجازی و تلویزیون های ماهواره ای، این اقدامات بی معنی می‌باشد و باید نگاهمان را نسبت به مسائل مربوط به زندگی روزمره و عادی مردم تغییر دهیم.

انتهای پیام/