حذف سحری و پرخوری در افطار چه عوارضی دارد؟

به گزارش آذرانجمن، ماه مبارک رمضان هر ساله با دگرگونی در سبک زندگی و الگوی تغذیه‌ای همراه است و این تغییر می‌تواند بر وضعیت جسمی و سطح انرژی افراد تأثیر مستقیم بگذارد. کاهش تعداد وعده‌های غذایی و جابه‌جایی زمان مصرف آن‌ها، در کنار تمامی مزایای آن برای سلامتی، در صورت بی‌برنامگی، زمینه‌ساز برخی مشکلات گوارشی و متابولیک خواهد بود. از این رو، آگاهی‌بخشی درباره اصول تغذیه صحیح در این ماه اهمیت ویژه‌ای دارد.

روزه‌داری زمانی به تجربه‌ای سالم و مفید تبدیل می‌شود که با انتخاب‌های آگاهانه غذایی و مدیریت صحیح دریافت مایعات همراه باشد. رعایت تعادل، پرهیز از افراط و توجه به نیازهای بدن می‌تواند به حفظ شادابی و پیشگیری از عوارض احتمالی در طول این ماه کمک کند.

سحری مهم‌ترین وعده غذایی در ماه رمضان است

فاطمه حامدی، دکترای تخصصی تغذیه و رژیم‌درمانی از دانشگاه علوم پزشکی تبریز در گفت‌وگویی با اشاره به خطاهای رایج تغذیه‌ای در ماه رمضان اظهار کرد: حذف وعده سحری، پرخوری در افطار، مصرف زیاد غذاهای پرچرب و شیرینی‌ها و دریافت ناکافی مایعات از جمله اشتباهاتی است که می‌تواند پیامدهای منفی برای سلامت بدن به همراه داشته باشد.

وی افزود: در ماه رمضان به دلیل محدود شدن وعده‌های غذایی به سحر و افطار، برخی افراد به مصرف بیشتر قندها، شیرینی‌ها و غذاهای سنگین روی می‌آورند که این امر می‌تواند موجب افزایش قند خون، فشار خون، اختلالات متابولیک و حتی افزایش وزن پس از ماه رمضان شود.

وی تشریح کرد: حذف سحری با کاهش انرژی، افت قند خون، خستگی و سردرد در طول روز همراه است و پرخوری در افطار پس از گرسنگی طولانی می‌تواند سبب احساس سنگینی، سوءهاضمه و مشکلات گوارشی شود. همچنین کم‌آبی در این ایام خطر ضعف، تشنگی شدید و تشدید مشکلات کلیوی را افزایش می‌دهد.

این متخصص تغذیه با تأکید بر رعایت الگوی صحیح تغذیه‌ای مطرح کرد: وعده سحری باید حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد انرژی روزانه را تأمین کرده و شامل کربوهیدرات‌های پیچیده، پروتئین و فیبر باشد تا انرژی پایدار در طول روز فراهم شود و این وعده به هیچ عنوان نباید حذف شود. افطار نیز بهتر است به‌صورت تدریجی و سبک آغاز شده و وعده اصلی شام یک تا دو ساعت بعد با ترکیبی متعادل از گروه‌های غذایی مصرف شود.

وی ادامه داد: مصرف یک میان‌وعده سبک مانند میوه، ماست کم‌چرب یا مغزها در فاصله افطار تا سحر و نوشیدن ۶ تا ۸ لیوان آب برای حفظ هیدراتاسیون توصیه می‌شود و باید از غذاهای بسیار پرچرب، شیرین یا شور پرهیز کرد تا از بروز افت ناگهانی قند خون، سوءهاضمه و تشنگی شدید جلوگیری شود.

وی خاطرنشان کرد: اگرچه اغلب افراد سالم می‌توانند روزه‌داری را به‌طور ایمن انجام دهند، اما بیماران مبتلا به دیابت، زنان باردار، افراد دارای بیماری‌های قلبی-عروقی پیشرفته، مبتلایان به بیماری‌های کلیوی شدید و سالمندان دارای بیماری‌های مزمن باید پیش از روزه‌داری با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کرده و در طول این ماه وضعیت سلامت خود را به‌دقت پایش کنند.

افطار سالم؛ کلید پیشگیری از سوءهاضمه در رمضان

حسن فرهاد غیبی، یک متخصص تغذیه در گفت‌وگو یی با تأکید بر ضرورت رعایت اصول صحیح تغذیه در ماه رمضان گفت: وعده افطار باید به‌گونه‌ای آغاز شود که معده به‌تدریج برای دریافت غذا آماده شود و فشاری به دستگاه گوارش وارد نشود. شروع افطار با نوشیدنی‌های ولرم مانند آب، شیر یا چای کم‌رنگ به همراه دو تا سه عدد خرما یا مقدار کمی عسل می‌تواند به جبران کاهش قندخون و آب بدن پس از ساعات روزه‌داری کمک کند و اشتها را نیز متعادل سازد.

وی با بیان اینکه مصرف نوشیدنی‌های بسیار داغ یا بسیار سرد در ابتدای افطار توصیه نمی‌شود، افزود: این اقدام ممکن است موجب تحریک معده و بروز سوءهاضمه شود. مصرف سوپ یا آش رقیق پس از باز کردن روزه گزینه‌ای مناسب برای آماده‌سازی معده جهت دریافت غذای اصلی است.

وی با اشاره به لزوم فاصله‌گذاری میان افطار و شام اظهار کرد: بهتر است وعده شام یک تا دو ساعت پس از افطار مصرف شود تا دستگاه گوارش فرصت کافی برای هضم اولیه داشته باشد؛ در صورت فراهم نبودن این زمان، حداقل ۲۰ دقیقه فاصله در نظر گرفته شود و شام به‌صورت سبک مصرف شود. همچنین غذاهای بسیار چرب و غلیظ، آش‌های پر از پیاز داغ و نعناع داغ و حبوبات فراوان به دلیل ایجاد مشکلات گوارشی مناسب نیست و مصرف شیرینی‌هایی مانند زولبیا و بامیه نیز باید به حداقل برسد.

این متخصص تغذیه با تأکید بر پرهیز از پرخوری در افطار تشریح کرد: افراط در مصرف غذا علاوه بر فشار بر بدن، موجب کاهش اشتها در وعده سحری می‌شود. مصرف متعادل سالاد، نان و پنیر و سبزی، برنج و خورشت‌های کم‌چرب، فرنی یا شیربرنج در وعده شام مناسب است.

 

انتهای پیام/