اجماع نمایندگان علیه عملکرد استاندار آذربایجان‌شرقی

به گزارش آذرانجمن، بهنام رضوان، نماینده مردم کلیبر، معتقد است که وضعیت تولید و اقتصاد استان به هیچ‌وجه مطلوب نیست. او ریشه این نابسامانی را در نبود نقدینگی و همکاری نکردن بانک‌ها می‌بیند. به باور او، تیم مدیریتی استانداری پس از یک‌سال نیاز به «پوست‌اندازی» دارد و مدیران کاربلد و پرکار باید جایگزین نیروهای کم‌تجربه‌ای شوند که تنها با رابطه به پست‌های کلیدی رسیده‌اند.

نصیرپور، نماینده مردم سراب، با نگاهی انتقادی به آمارهای اقتصادی گفت: اگر طبق شاخص‌های بانک مرکزی رشد اقتصادی داشته‌ایم، اثرش کجاست؟ چرا مردم برای وام‌های ۱۰ یا ۲۰ میلیونی باید ساعت‌ها در بانک‌ها صف بکشند؟
او حتی مدیران بانکی را به تجربه‌ای ساده دعوت کرد: یک بار بدون عنوان رسمی به بانک بروند و تقاضای وام ۵۰ میلیونی کنند تا حقیقت را از نزدیک ببینند.

اشاره‌ها تنها به آمارهای بانکی محدود نمانده است. علیرضا نوین، نماینده مردم تبریز در مجلس بر این باور است که بحران‌های مقطعی، مثل جنگ ۱۲ روزه یا تنش‌های مکرر برق و آب، آزمونی برای سنجش توان مدیریتی استانداری بوده؛ آزمونی که مدیران استان در آن چندان موفق ظاهر نشدند.

نه جلسات مدیریتی منظم برگزار شد، نه مانورهای اداری برای آمادگی شرایط بحرانی. همین غیبت‌ها نشان می‌دهد که ظرفیت مدیریتی ویژه‌ای در استان وجود ندارد.

در جنوب استان نیز صدای اعتراض پیش تر بلند شده بود و سید فرید موسوی، نماینده مراغه و عجب‌شیر، در نامه‌ای به استاندار نسبت به وضعیت بحرانی سرمایه‌گذاری هشدار داده و اذعان کرده بود که به‌جای حمایت، شاهد دلسردی و فرار سرمایه‌گذاران هستیم.

او با اشاره به نرخ بالای بیکاری و پروژه‌های نیمه‌تمام همچون منطقه ویژه اقتصادی مراغه، طرح‌های گردشگری و صنعتی، عملکرد ضعیف ادارات و بانک‌ها را عامل از دست رفتن فرصت‌ها دانسته و خواستار ورود فوری استانداری شده است.

انتقادهای نوین، نصیرپور، رضوان و موسوی، هرچند از حوزه‌های انتخابیه و گرایش‌های مختلف سیاسی مطرح می‌شود، اما در یک نقطه به هم می‌رسند: آنچه به‌عنوان «رشد اقتصادی» روی کاغذ ثبت می‌شود، در واقعیت زندگی مردم استان دیده نمی‌شود.
به‌نظر می‌رسد عملکرد اقتصادی استاندار آذربایجان‌شرقی حالا به نقطه‌ای رسیده که نه تنها در مجلس، بلکه در افکار عمومی نیز زیر ذره‌بین قرار گرفته است.

استاندار آذربایجان‌شرقی در ماه‌های اخیر بارها از «رتبه دوم اقتصادی استان در کشور» سخن گفته است؛ اما صدای نمایندگان مجلس از جناح‌های مختلف، روایت دیگری را بازگو می‌کند؛ روایتی که از صف‌های طولانی وام‌های خرد تا پروژه‌های نیمه‌تمام و فرار سرمایه‌گذاران امتداد دارد.

بهنام رضوان، نماینده کلیبر، معتقد است که وضعیت تولید و اقتصاد استان به هیچ‌وجه مطلوب نیست. او ریشه این نابسامانی را در نبود نقدینگی و همکاری نکردن بانک‌ها می‌بیند. به باور او، تیم مدیریتی استانداری پس از یک‌سال نیاز به «پوست‌اندازی» دارد و مدیران کاربلد و پرکار باید جایگزین نیروهای کم‌تجربه‌ای شوند که تنها با رابطه به پست‌های کلیدی رسیده‌اند.

نصیرپور، نماینده مردم سراب، با نگاهی انتقادی به آمارهای اقتصادی گفت: اگر طبق شاخص‌های بانک مرکزی رشد اقتصادی داشته‌ایم، اثرش کجاست؟ چرا مردم برای وام‌های ۱۰ یا ۲۰ میلیونی باید ساعت‌ها در بانک‌ها صف بکشند؟
او حتی مدیران بانکی را به تجربه‌ای ساده دعوت کرد: یک بار بدون عنوان رسمی به بانک بروند و تقاضای وام ۵۰ میلیونی کنند تا حقیقت را از نزدیک ببینند.

اشاره‌ها تنها به آمارهای بانکی محدود نمانده است. علیرضا نوین، نماینده مردم تبریز در مجلس بر این باور است که بحران‌های مقطعی، مثل جنگ ۱۲ روزه یا تنش‌های مکرر برق و آب، آزمونی برای سنجش توان مدیریتی استانداری بوده؛ آزمونی که مدیران استان در آن چندان موفق ظاهر نشدند.

نه جلسات مدیریتی منظم برگزار شد، نه مانورهای اداری برای آمادگی شرایط بحرانی. همین غیبت‌ها نشان می‌دهد که ظرفیت مدیریتی ویژه‌ای در استان وجود ندارد.

در جنوب استان نیز صدای اعتراض پیش تر بلند شده بود و سید فرید موسوی، نماینده مراغه و عجب‌شیر، در نامه‌ای به استاندار نسبت به وضعیت بحرانی سرمایه‌گذاری هشدار داده و اذعان کرده بود که به‌جای حمایت، شاهد دلسردی و فرار سرمایه‌گذاران هستیم.

او با اشاره به نرخ بالای بیکاری و پروژه‌های نیمه‌تمام همچون منطقه ویژه اقتصادی مراغه، طرح‌های گردشگری و صنعتی، عملکرد ضعیف ادارات و بانک‌ها را عامل از دست رفتن فرصت‌ها دانسته و خواستار ورود فوری استانداری شده است.

انتقادهای نوین، نصیرپور، رضوان و موسوی، هرچند از حوزه‌های انتخابیه و گرایش‌های مختلف سیاسی مطرح می‌شود، اما در یک نقطه به هم می‌رسند: آنچه به‌عنوان «رشد اقتصادی» روی کاغذ ثبت می‌شود، در واقعیت زندگی مردم استان دیده نمی‌شود.
به‌نظر می‌رسد عملکرد اقتصادی استاندار آذربایجان‌شرقی حالا به نقطه‌ای رسیده که نه تنها در مجلس، بلکه در افکار عمومی نیز زیر ذره‌بین قرار گرفته است.

انتهای پیام/