فسیل های ورزقان در بی خبری محض!

به گزارش آذرانجمن به نقل از ورزقان سسی، در سال ۱۳۸۳ در حین مرمت ساختمان تاریخی داش دامداش امیر ارشد در روستای_اوخارا (آبخواره) کامل‌ترین بقایای دینوتریوم جیگانتیوم و اجداد ماموت‌های ۷ و ۴ میلیون ساله کشف شد. کارشناسان حوزه فسیل‌شناسی، فسیل اوخارا را کامل‌ترین گونه به دست آمده از این نوع در سطح جهان می‌دانند.

با وجود ظرفیت بالای فسیلی در محدوده‌ای به وسعت بیش از ۲۰ هزار هکتار در شهرستان ورزقان که بی‌شک گنجینه‌ای از فسیل‌های گونه‌های مختلف را در خود جای داده؛ زمینه خوبی برای ایجاد موزه‌ها و مراکز تحقیقاتی فسیلی در این شهرستان فراهم بود که متاسفانه عدم توجه مسئولان استانی و شهرستانی به این امر مهم و جهانی که می‌تواند سالیانه هزاران توریست و محقق و… را به این منطقه بکشاند به حیطه فراموشی سپرده شد و هیچگونه اقدامی در این حوزه نه تنها انجام نگرفت بلکه پیگیر حفظ و بررسی آثار ارزشمند تاریخی کشف شده و ماموت‌های ۴ و ۷ میلیون ساله نیز نشدند.

با گذشت بیش از ۱۷ سال از کشف این اثر طبیعی و چند میلیون ساله در این شهرستان متاسفانه هیچگونه اطلاعی از چگونگی نگهداری این فسیل‌ها که در نوع خود بی نظیر و کامل است؛ وجود ندارد.

وسعت منطقه فسیلی شناسایی شده شهرستان ورزقان ۲۰ هزار هکتار بوده که متاسفانه در اثر بی‌توجهی و سهل‌انگاری مسئولان مربوطه هیچ اقدامی برای ثبت طبیعی ملی این منطقه برای محافظت بهتر، جلوگیری از تخریب و برداشت و حفاری‌های غیرمجاز و… صورت نگرفته است.

متاسفانه نبود موزه با وجود هزاران اثر تاریخی و طبیعی موجود در شهرستان ورزقان، باعث شده آثار تاریخی و طبیعی مکشوفه این شهرستان به مانند مواد استخراجی معادن از شهرستان خارج و در شهرها و استان‌های دیگر در معرض دید گردشگران داخلی و خارجی به نمایش گذاشته شوند.

انتهای پیام/